Οκτώ Εποχές

Οι τέσσερις εποχές δεν ήταν αρκετές για τους Λάπωνες και τους Σάμι του παρελθόντος. Συνεπώς, δόμησαν το χρόνο σε οκτώ περιόδους: φθινόπωρο- χειμώνας, χειμώνας, άνοιξη- χειμώνας, άνοιξη, άνοιξη-καλοκαίρι, καλοκαίρι-φθινόπωρο και φθινόπωρο. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, οι τέσσερεις κύριες εποχές συμπληρώνονταν από τέσσερις «ημι-εποχές». Οι ζεστές, φεγγαρόλουστες νύχτες του Αυγούστου ανήκουν στο καλοκαίρι, αλλά ο Αύγουστος έρχεται με μια δόση οξύτητας και ένα διαπεραστικό, μελαχγολικό φως. Χρειάζονται μονάχα δυο-τρεις ψυχρές και παγωμένες νύχτες και το φθινόπωρο-καλοκαίρι δίνει τη θέση του στο φθινόπωρο. Όταν τα φύλλα αρχίζουν να πέφτουν και οι λίμνες καλύπτονται από ομίχλη και πάχνη τη νύχτα, τότε το φθινόπωρο έχει έρθει για τα καλά αν και δεν είμαστε ακόμη στο φθινόπωρο-χειμώνα.

Παγερός Χειμώνας («pakkastalvi») λέγεται η πρώτη εποχή του χρόνου. Οι Πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις έχουν τελειώσει και επικρατεί σκοτάδι, κρύο και ησυχία μέχρι το Μάρτιο ή τον Απρίλιο, όπου σύντομα μετά την εποχή της εγκράτειας, η Άνοιξη του Κρυσταλλένιου Χιονιού («hankikanto») καταφτάνει. Η ποσότητα του φωτός αυξάνεται σημαντικά παρόλο που ακόμη είναι σκοτεινές και κρύες οι νύχτες. Λόγω του αυξημένου φωτός, όλα στη φύση αρχίζουν να ξυπνάνε. Με το πρώτο σημάδι της άνοιξης, το Λιώσιμο των Πάγων («jäidenlähtökevät») ξεκινά: το χιόνι ακόμη καλύπτει τη γη, αλλά τα πρώτα φυτά κάνουν την εμφανισή τους και οι τάρανδοι γεννούν τα μικρά τους. Τα πρώτα έντομα αρχίζουν να κινούνται αργά πάνω στο χιόνι κοντά στις όχθες των ποταμών.

Από τη στιγμή που ο ήλιος δε δύει ποτέ, η εποχή του Ήλιου του Μεσονυχτίου («keskiyönauringon aika») ξεκινά. Με τις 24 ώρες φωτός, ολόκληρο το οικοσύστημα ζει σε έκσταση. Η Εποχή του Θέρου («sadonkorjuunaika») ξεκινά όταν το επιλόβιο ανθίζει και η μέρα γίνεται μικρότερη. Μετά ακολουθεί το Πολύχρωμο Φθινόπωρο ή («ruska»), όπου τα φλογερά χρώματα του φθινοπώρου υπενθυμίζουν πως σύντομα το έδαφος θα καλυφθεί ξανά με πάγο και χιόνι.

Και μετά... η εποχή του Μαύρου Χιονιού («mustalumi») κάνει την εμφάνισή του για να λιώσει κατά τις πρώτες μέρες λόγω του ήπιου καιρού. Ο παγετός που ακολουθεί αυτή την περίοδο του «πρώτου χιονιού» θα παγώσει το έδαφος.

Η τελευταία εποχή, η οποία ολοκληρώνει τον ετήσιο κύκλο, είναι η Εποχή των Χριστουγέννων («joulukaamos»), μια περίοδος συνεχούς σκότους. Οι μακριές πολικές νύχτες δίνουν σκυτάλη στη μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου: τα Χριστούγεννα- μια γιορτή αναγέννησης, φωτός και αποτίναξης κάθετι παλιού.

Υπήρχαν έγκυροι λόγοι για τον χωρισμό του χρόνου σε οκτώ διακριτές εποχές. Με την πρόγνωση του καιρού και τη διεξαγωγή των εποχιακών εργασιών σύμφωνα με τα σημάδια του καιρού, ο τρόπος ζωής στο Βορρά γέννησε μια συγκεκριμένη ψυχική διάθεση: μια νοοτροπία που μιμείται τη φύση. Η Φύση είναι σε μια συνεχή κατάσταση αλλαγής, την ίδια στιγμή κατά την παρούσα εποχή κι ενώ ετοιμάζεται για την επόμενη. Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους: είμαστε σε μια κατάσταση συνεχούς ροής, διαρκώς σε εξέλιξη και προετοιμασία για το αύριο.

Οι δομές και οι θεσμοί της κοινωνίας μπορεί να αλλάξουν, αλλά η νοοτροπία που διαμορφώθηκε από τη φύση παρεμένει ουσιαστικά αμετάβλητη ανά τις γενεές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι οκτώ εποχές διασώθηκαν. Σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη επηρρεάζουν τα πράγματα που κάνουμε, τι νιώθουμε και πώς σκεφτόμαστε διαρκώς. Οι Οκτώ Εποχές δίνουν ρυθμό και στην ιστοσελίδα  μας. Οι εικόνες της ιστοσελίδας και τα χρώματα αλλάζουν σύμφωνα με τις εποχές.